Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej

Jedna z najsilniejszych reprezentacji narodowych. Jej największy okres świetności przypadł na lata 2008-2012, gdy zdominowała europejski i światowy futbol, sięgając po dwa mistrzostwa kontynentu i wygrywając mundial w Republice Południowej Afryki. Hiszpanie wcześniej sięgnęli po tylko jedno ważne trofeum, stając się najlepszą drużyną Europy w 1964 roku.

Reprezentacja Hiszpanii – podstawowe informacje

Reprezentacja Hiszpanii – historia

Na arenie międzynarodowej La Furia Roja zadebiutowała w 1921 roku ze świetnym skutkiem. Wygrała pierwsze dziesięć spotkań, ulegając dopiero dwa lata później Belgom. Choć wówczas już kształtowała się siła hiszpańskiej ligi, która z upływem lat stała się najpotężniejszą na świecie za sprawą Realu Madryt i Barcelony, reprezentacja kraju długo czekała na międzynarodowe sukcesy. W kontekście mundiali, reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn długo cieszyła się z powodu czwartego miejsca osiągniętego w 1954 roku. Dekadę później La Furia Roja sięgnęła wreszcie po istotne trofeum, które jednak na lata przylgnęło do niej niczym klątwa.

Ostatnie rundy mistrzostw Europy z 1964 roku rozgrywane były właśnie w Hiszpanii. Gospodarze nie zmarnowali tej szansy. W półfinale po trafieniach Jesusa Peredy i legendy Realu Madryt, Amancio Amaro, wyeliminowali Węgrów po dogrywce. W finale z ZSRR, poza Peredą, gola zdobył też Marcelino Martinez i Hiszpanie mogli cieszyć się z pierwszego mistrzostwa Starego Kontynentu.

“Grają jak nigdy, przegrywają jak zawsze”

Ekspansja hiszpańskiego futbolu klubowego nijak się miała do występów reprezentacji. W jej barwach grali najwięksi zawodnicy swoich epok, jak Alfredo Di Stefano czy Ferenc Puskas, ale nawet tacy geniusze nie potrafili poprowadzić La Rojy do ważnych triumfów. Już po zakończeniu karier reprezentacyjnych przez wymienionych graczy, Hiszpanie sięgnęli po mistrzostwo Europy z 1964 roku. W kolejnych latach najwięksi gwiazdorzy Realu Madryt, Barcelony, Athleticu, Valencii czy Atletico Madryt robili, co mogli, a ich styl gry mógł się podobać. Do kadry z Półwyspu Iberyjskiego przylgnęło określenie zawarte w śródtytule. Hiszpanie grali piękną piłkę, co jednak nie przekładało się na rozmiar gabloty z trofeami. Między 1966 a 2006 rokiem największym sukcesem La Rojy było dotarcie do finału EURO 1984, gdzie podopieczni Miguela Munoza musieli uznać wyższość Francuzów, prowadzonych na boisku przez Michela Platiniego. Do sukcesów konieczne okazało się…

Złote pokolenie

Największą niespodzianką mistrzostw Europy z 2008 roku była niewątpliwie reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn. Zawodnicy Luisa Aragonesa zaszokowali świat. Dowodzeni w drugiej linii przez, wchodzących dopiero w najlepszy piłkarski wiek, duet pomocników z Barcelony, Xaviego i Iniestę, La Roja w pięknym stylu sięgnęła po trofeum. W finale nie dała szans Niemcom Joachima Loewa, a gola na wagę pucharu zdobył Fernando Torres. Najlepsze miało jednak dopiero nadejść.

Po zakończeniu EURO 2008, Barcelonę przejął Pep Guardiola i sprawił, że klub z Katalonii stał się punktem odniesienia dla reszty świata. Do Xaviego i Iniesty dołączył gracza z rezerw Blaugrany, Sergio Busquetsa, stwarzając trio pomocników, które zdominowało futbol w następnych latach. Sprowadził też z Manchesteru United Gerarda Pique, który stał się podstawowym stoperem zarówno w klubie, jak i reprezentacji. Duma Katalonii spopularyzowała styl, nazywany wówczas tiki-taką. Była to wariacja na temat filozofii śp. Johana Cruyffa. Gra oparta miała być na wysokim naciskaniu na rywali, posiadaniu piłki, stałej ruchliwości i poszukiwaniu kolejnych bramek. Barcelona rządziła i dzieliła w ciągu najbliższych kilku lat, a nowy selekcjoner reprezentacji Hiszpanii, Vicente del Bosque, postanowił zrobić z tego użytek.

Popularny Sfinks przeniósł styl Barcelony na kadrę, a na mistrzostwa świata 2010 dostało powołanie aż ośmiu graczy tego klubu. Siedmiu miało miejsce w wyjściowym składzie. Wspierały ich legendy Realu Madryt, takie jak Iker Casillas i Sergio Ramos. Na wspomnianym mundialu Hiszpanie zachwycili, sięgając po trofeum po raz pierwszy w historii. W niezwykle brutalnym finale z Holandią, gola na wagę mistrzostwa świata zdobył, a jakże, gracz Barcelony, Andres Iniesta. Hiszpan w dogrywce wykorzystał perfekcyjne podanie innego wychowanka Blaugrany, Cesca Fabregasa, i zapewnił sobie stojącą owację na niemal wszystkich stadionach w kraju.

Jakby tego było mało, Vicente del Bosque poprowadził reprezentację Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn do kolejnego czempionatu Europy dwa lata później. Trzon drużyny nadal stanowili pomocnicy, przez co często La Roja grała bez typowego napastnika. Zdało to egzamin, bo w finale zdemolowała Włochów, pokonując rywali aż 4:0. Ten triumf oznaczał, że Hiszpanie sięgnęli już po trzy mistrzostwa Europy. Nikt nie zdobył więcej i tylko Niemcy mogą pochwalić się taką samą liczbą triumfów w tym turnieju.

Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej obecnie

Choć od dziewięciu lat Hiszpanie nie zdobyli żadnego istotnego trofeum, nadal uznawani są za jedną z najmocniejszych reprezentacji na świecie. Od lipca 2018 roku La Roję prowadzi Luis Enrique. Były trener Barcelony miał przerwę w byciu selekcjonerem między marcem a listopadem 2019 roku z powodu tragedii rodzinnej, ale wrócił na stanowisko. Enrique nie boi się odważnych decyzji i powołań, robi też wszystko, by odmłodzić reprezentację. Na nadchodzących mistrzostwach Europy to właśnie Hiszpanie, prowadzeni przez weterana kadry, Sergio Ramosa, będą rywalami Polaków w grupie E.

Euro 2020 – aktualności

Reprezentacja Hiszpanii – wyniki

Poniżej przedstawiamy ostatnie wyniki reprezentacji Hiszpanii.

Reprezentacja Hiszpanii – terminarz

Poniżej przedstawiamy terminarz najbliższych meczów reprezentacji Hiszpanii.

Reprezentacja Hiszpanii – skład i statystki piłkarzy