Reprezentacja Włoch w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Włoch w piłce nożnej mężczyzn – jedna z najbardziej utytułowanych reprezentacji na świecie. Czterokrotni mistrzowie świata, więcej zdobyli tylko Brazylijczycy. Mistrzowie Europy z roku 1968.

Włochy

Reprezentacja Włoch – podstawowe informacje

DrużynaReprezentacja Włoch
Witryna internetowawww.figc.it
TrenerRoberto Mancini
Największa gwiazdaMarco Verratti
Stadion Allianz Stadium, Stadio Artemio Franchi
Rok założenia1898
BarwyNiebiesko-białe
Liczba występów na Euro9
Największy sukces na EuroMistrzostwo Europy (1968)
Bonus 100% do 50zł + cashback do 500zł + freebet 34zł
Atrakcyjne promocje dla nowych klientów na Euro
+18 | Graj odpowiedzialnie | Obowiązuje Regulamin Pełen reg

Włochy – historia reprezentacji

Podczas, gdy większość europejskich drużyn dopiero raczkowała na wielkiej scenie, Włosi niemal od samego początku święcili sukcesy. Zwiastunem nadchodzących triumfów był udział w igrzyskach olimpijskich z 1928 roku, na których reprezentacja Włoch w piłce nożnej mężczyzn sięgnęła po brązowe medale. Nie wzięli udziału w pierwszych mistrzostwach świata z 1930 roku, ale cztery lata później sami byli organizatorami turnieju. Po dogrywce pokonali w finale Czechosłowację 2:1, stając się pierwszym w historii europejskim mistrzem świata. Nieobecność poprzednich mistrzów, Urugwajczyków, na turnieju nie umniejsza sukcesu Squadra Azzurra. Jakby tego było mało, cztery lata później Włosi obronili tytuł i po finale przeciwko Węgrom po raz kolejny zostali mistrzami świata. Do obu triumfów poprowadził ich Vittorio Pozzo. Do dziś pozostaje jedynym selekcjonerem w historii, któremu udała się ta sztuka. Między tymi dwoma spektakularnymi triumfami, Włosi zostali też mistrzami olimpijskimi w roku 1936.

Długie lata posuchy

Wojna i czasy tuż po niej odcisnęły niezwykle mocne piętno na drużynie Włoch w piłce nożnej mężczyzn. Zawodnicy Torino FC, zmarli w katastrofie samolotowej z 1949 roku, byli podstawą ówczesnej włoskiej kadry.

Po dekadach niepowodzeń, Włosi odbili się w 1968 roku. Awansowali na EURO rozgrywane u siebie – wówczas gospodarz nie miał taryfy ulgowej – w dość łatwej grupie z Rumunią, Szwajcarią i Cyprem. W ćwierćfinałowym dwumeczu odrobili straty i wyrzucili za burtę Bułgarię, w półfinale dzięki losowaniu przeszli dalej kosztem ZSRR, a w powtórzonym w wyniku remisu pierwszego starcia finale pokonali ostatecznie Jugosławię. Gołym okiem widać, że triumf ten rodził się w bólach. Dał on jednak motywację, dzięki której Squadra Azzurra zanotowała świetny występ na mundialu dwa lata później. W finale uległa jednak wyraźnie Brazylijczykom (1:4). Na obu wspomnianych turniejach selekcjonerem reprezentacji Włoch w piłce nożnej był Ferruccio Valcareggi.

W 1982 roku Squadra Azzurra powróciła na światowy szczyt, rozbijając w finale mundialu predestynowanych do zwycięstwa Niemców. Fantastyczny turniej finałowy rozegrał Paolo Rossi. Włoch został królem strzelców z sześcioma bramkami na koncie. Dwie z nich zaaplikował Biało-czerwonym w półfinale, jedną zdobył też w finale.

Reprezentacja Włoch – prezentacja wideo

Obejrzyj wideo prezentującę reprezentację Włoch w kontekście nadchodzących Mistrzostw Europy.

Ostatnie dwie dekady mozolnym powrotem do elity

Ten triumf był jednak pojedynczą jaskółką. Między 1983 a 1999 rokiem największymi sukcesami Squadra Azzurra były trzecie miejsca (EURO 1988 i mundialu 1990). Licząc jednak od 2000 roku, Włosi aż czterokrotnie znajdowali się w strefie medalowej istotnych turniejów. W 2004 roku sięgnęli po brąz igrzysk olimpijskich, dwukrotnie przegrali też w finale mistrzostw Europy (2000 oraz 2012). Ich niewątpliwie największym sukcesem było sensacyjne mistrzostwo świata z 2006 roku. Niewielu ekspertów stawiało wówczas na reprezentację Włoch w piłce nożnej, a ci po rzutach karnych wyeliminowali reprezentację Francji w finale zapamiętanym głównie z konfrontacji Zinedine’a Zidane’a z Marco Materazzim.

Obecnie Włosi nie dysponują kadrą zdolną do rywalizacji na najwyższym światowym poziomie, ale nadal są poważaną siłą. Sklasyfikowani są na siódmym miejscu rankingu FIFA, trenuje ich zaś dwukrotny medalista największych turniejów (mundial 1990, EURO 1988), Roberto Mancini. Kapitanem reprezentacji jest zaś weteran Juventusu, Giorgio Chiellini.

Selekcjoner – Roberto Mancini

Roberto Mancini to były piłkarz Bologni, Sampdorii, Lazio oraz Leicester City. Jako zawodnik grał również w reprezentacji Włoch. Rozegrał w niej 36 spotkań zdobywając 4 bramki.

Karierę trenerską Mancini rozpoczynał w Fiorentine by następnie prowadzić Lazio i Inter Mediolan. Następnie prowadził Manchester City oraz Galatasaray. Po przygodzie w Turcji wrócił do Włoch, gdzie ponownie prowadził Inter. W 2017 roku pracował jeszcze w Zenicie Sankt Petersburg by następnie w maju 2018 objąć stanowisko selekcjonera reprezentacji Włoch.

Mistrzostwa Świata 2018

Włochy nie zagrały na Mistrzostwach Świata w 2018 roku. Po zajęciu 2. miejsca w grupie za plecami Hiszpanii spotkali się w barażach ze Szwecją. Przegrali pierwszy mecz 0:1 by w drugim zremisować 0:0 i pożegnać się z marzeniami o turnieju.

Kadra reprezentacji Włoch na Euro 2020 – skład piłkarzy

Bramkarze: Alessio Cragno (Cagliari), Gianluigi Donnarumma (Milan), Alex Meret (Napoli), Salvatore Sirigu (Torino);

Obrońcy: Francesco Acerbi (Lazio), Alessandro Bastoni (Inter), Cristiano Biraghi (Fiorentina), Leonardo Bonucci (Juventus), Giorgio Chiellini (Juventus), Giovanni Di Lorenzo (Napoli), Alessandro Florenzi (Paris Saint Germain), Manuel Lazzari (Lazio), Gianluca Mancini (Roma), Leonardo Spinazzola (Roma), Rafael Toloi (Atalanta);

Pomocnicy: Nicolò Barella (Inter), Gaetano Castrovilli (Fiorentina), Bryan Cristante (Roma), Manuel Locatelli (Sassuolo), Lorenzo Pellegrini (Roma), Matteo Pessina (Atalanta), Stefano Sensi (Inter), Marco Verratti (Paris Saint Germain);

Napastnicy: Andrea Belotti (Torino), Domenico Berardi (Sassuolo), Federico Bernardeschi (Juventus), Federico Chiesa (Juventus), Vincenzo Grifo (Freiburg), Ciro Immobile (Lazio), Lorenzo Insigne (Napoli), Moise Kean (Paris Saint Germain), Matteo Politano (Napoli), Giacomo Raspadori (Sassuolo).