Ruch bez awansu, bez stabilizacji i bez gwarancji jutra. Trudne czasy dla Niebieskich
Jeszcze kilka tygodni temu w Chorzowie żyło się marzeniem. Nie takim romantycznym, opartym wyłącznie na sentymencie do wielkiego herbu i wspomnieniach z czasów, gdy Ruch Chorzów należał do krajowej elity. Tym razem chodziło o coś znacznie poważniejszego, bo o przyszłość.
Awans do PKO BP Ekstraklasa nie był kaprysem kibiców ani medialnym sloganem. On był zwyczajnie klubowi potrzebny. Potrzebny finansowo, organizacyjnie i wizerunkowo. Potrzebny po to, by dać Niebieskim tlen.
Prawda jest brutalna: Chorzowianie nie przegrali tylko baraży. Oni przegrali coś znacznie większego. Ogromną szansę na odbicie się od dna niepewności.
To nie był awans „dla prestiżu”
W polskiej piłce często mówi się o „należnym miejscu” dla zasłużonych klubów. Tyle że w przypadku Ruchu nie chodziło wyłącznie o historię, legendę czy wielką społeczność kibiców. Awans miał bardzo konkretny wymiar ekonomiczny.
Wpływy z ligi, pieniądze z praw telewizyjnych od CANAL+, większe zainteresowanie sponsorów, marketingowy efekt wielkich meczów. To wszystko mogło uruchomić lawinę pozytywnych zdarzeń.
Wyobraźmy sobie tylko mecze przy komplecie publiczności na SuperAuto.pl Stadionie Śląskim przeciwko Legii Warszawa, Widzewowi Łódź, Wiśle Kraków, Górnikowi Zabrze czy GieKSie Katowice. To nie są zwykłe spotkania ligowe. To wydarzenia. To mecze, które żyją tygodniami przed pierwszym gwizdkiem i tygodnie po nim. To tysiące dodatkowych ludzi na stadionie, gigantyczny ruch wokół klubu, większe wpływy z dnia meczowego i coś, czego dzisiaj Ruchowi dramatycznie brakuje, czyli poczucie, że klub znów idzie do przodu.
I co najważniejsze: nawet gdyby miał to być tylko „sezon windowy”, wejście do Ekstraklasy mogło pomóc przetrwać kolejne lata.
Tymczasem przyszła rzeczywistość Betclic 1. Ligi
Zamiast świętowania będzie trzeci z rzędu sezon na zapleczu elity. I właśnie to przeraża najbardziej. Nie sam brak awansu, ale poczucie, że klub znalazł się w bardzo niebezpiecznym miejscu. W takim, z którego coraz trudniej będzie się wydostać.
Trudno dzisiaj wskazać jeden konkretny powód do optymizmu. Nie wiadomo, jak duże i czy w ogóle będzie miejskie wsparcie finansowe w przyszłym roku. O pozostałych akcjonariuszach kibice od dawna mają własne zdanie. Temat nowego inwestora pojawia się co jakiś czas, ale od miesięcy bardziej w formie plotek i nadziei niż realnych konkretów.
Ogólnie nad klubem wiszą kolejne pytania. W 2027 roku wygasa umowa na wynajem SuperAuto.pl Stadionu Śląskiego. W kontekście nowej areny przy ulicy Cichej 6 mówi się przede wszystkim o jednej głównej trybunie, ale co dalej, tego nie wie praktycznie nikt.
To brzmi absurdalnie, ale klub z taką historią i taką marką wciąż funkcjonuje bardziej w trybie przetrwania niż stabilnego rozwoju.
Drużyna? Wielki znak zapytania
Sytuacji nie poprawia fakt, że po sezonie kończą się kontrakty dużej części kadry. Mówi się nawet o 14 zawodnikach. To oznacza jedno, że lato może być w Chorzowie prawdziwym trzęsieniem ziemi. I tutaj pojawia się fundamentalne pytanie: od czego właściwie Ruch ma zacząć budowę nowego sezonu?
Od przebudowy szatni? Od szukania liderów? Od ratowania budżetu? A może od odbudowy wiary kibiców, którzy po raz kolejny dostali potężny cios?
Zakończony sezon był wyjątkowo zdradliwy. Ruch przez długi czas dawał nadzieję. Pozwalał uwierzyć, że wszystko idzie w dobrą stronę. Że po spadku z Ekstraklasy nastąpi szybki powrót. Tymczasem skończyło się brutalnym zderzeniem z rzeczywistością.
Znów wszystko na barkach kibiców?
Największym paradoksem tej historii jest jednak to, że po raz kolejny to kibice mogą okazać się najważniejszym filarem klubu. Frekwencja na poziomie minimum 15 tysięcy widzów na każdym meczu domowym może stać się zwyczajnie koniecznością. Nie dodatkiem. Nie marzeniem marketingowym. Koniecznością. Tyle że nawet tutaj pojawia się problem.
Odpada Mecz Mistrzów, nie będzie Meczów Przyjaźni, nie będzie ekstraklasowych hitów. Tak naprawdę jedynym spotkaniem z potencjałem na frekwencję przekraczającą 20 tysięcy kibiców wydaje się dzisiaj mecz z Polonią Bytom.
A przecież nie da się budować stabilnego klubu wyłącznie na sentymencie i mobilizacji fanów.
Ruch stoi dzisiaj przed najważniejszym momentem od lat.
Trzeba sobie odpowiedzieć na jedno, bardzo niewygodne pytanie: jaki właściwie ma być ten klub? Czy nadal mówimy o marzeniach i o szybkim powrocie do Ekstraklasy? Czy może trzeba uczciwie przyznać, że dzisiaj najważniejsze jest po prostu przetrwanie i stworzenie fundamentów pod przyszłość?
Tak naprawdę historia klubu jest piękna, ale nie można nią cały czas żyć. Ruch nadal ma markę. Nadal ma kibiców. Nadal ma emocje, których wiele klubów w Polsce może mu zazdrościć. Niemniej samą historią nie da się wygrać ani ligi, ani walki o przyszłość.
Najgorsze w tym wszystkim jest jednak poczucie zmarnowanej szansy.
Wydawało się, że drzwi do odbudowy są naprawdę uchylone. I właśnie wtedy zatrzasnęły się z hukiem.
